Mentorschap
Mentorschap is een wettelijke maatregel waarbij een mentor wordt aangesteld om de persoonlijke belangen van iemand te behartigen. Het gaat hierbij om beslissingen over zorg, behandeling en welzijn van personen die vanwege een geestelijke of lichamelijke beperking niet in staat zijn om dit zelf te doen. Mentorschap is dus gericht op niet-financiële zaken, in tegenstelling tot bewindvoering, dat zich richt op het financiële beheer.

Taken van de mentor
Beslissingen over zorg en welzijn: De mentor neemt beslissingen over medische behandelingen, zorgvoorzieningen en andere persoonlijke kwesties die het welzijn van de onder mentorschap gestelde betreffen. Dit kan bijvoorbeeld gaan over woonplaats, dagbesteding of medische behandelingen.
Overleg met de betrokkene: Hoewel de mentor de beslissingen neemt, is het belangrijk dat hij of zij zoveel mogelijk overlegt met de betrokkene, mits dat haalbaar is.
Toezicht houden: De mentor houdt toezicht op de zorg en begeleiding die de betrokkene ontvangt en ziet erop toe dat de belangen van de persoon goed worden behartigd.
Verantwoording afleggen: De mentor legt jaarlijks verantwoording af aan de kantonrechter over de genomen beslissingen en het welzijn van de betrokkene.
Het regelmatig bezoeken van betrokkene: De mentor zal de betrokkene minimaal één keer per maand bezoeken

Voor wie is mentorschap bedoeld?
Mentorschap is bedoeld voor mensen die niet in staat zijn om zelf weloverwogen beslissingen te nemen over hun persoonlijke zaken, vaak door:
- Dementie
- Een verstandelijke beperking
- Ernstige psychische problemen
- Coma of langdurige ziekenhuisopname
